خبرگزاری راسک: در حالی که منابع مردمی و محلی از مناطق زلزلهزده استان کنر گزارش دادهاند که طالبان حضور زنان در مکانهایی که کمکهای بشردوستانه و غذا توزیع میشود را محدود کردهاند، سازمانهای حقوق بشری و نهادهای بینالمللی بر رفع این محدودیتها تأکید کرده و هشدار میدهند که زنان بیشترین آسیب را از این فاجعه طبیعی متحمل شدهاند.
مرکز حقوق بشر افغانستان (AHRC) و بخش زنان سازمان ملل متحد نسبت به وضعیت بحرانی زنان و دختران در مناطق زلزلهزده کنر و ننگرهار هشدار دادهاند و تأکید میکنند که این قشر نباید در روند توزیع کمکهای بشردوستانه نادیده گرفته شود.
مرکز حقوق بشر افغانستان، در بیانیهای تاکید کرده است که دسترسی به روستاهای دورافتاده و کوهستانی دشوار است و جان هزاران تن، بهویژه زنان و کودکان، در معرض خطر قرار دارد. این نهاد از مردم، نهادهای امدادرسان و جامعه جهانی خواسته است تا اقدامات فوری و هماهنگ برای نجات جان آسیبدیدگان و رساندن کمکهای ضروری انجام دهند. بهگفته این مرکز، تأخیر در کمکرسانی و «نادیده گرفتن زنان، جان شمار زیادی از آنها را تهدید میکند.»
به باور فعالان حقوق بشر و سازمانهای حقوق بشری، پیشزمینه این بحران، محدودیتهای گستردهای است که طالبان بر «زندگی زنان و دختران تحمیل» کردهاند. این محدودیتها شامل محدودیت در دسترسی به آموزش، اشتغال و خدمات درمانی میشود و حتی در شرایط اضطراری مانند زلزله، جان زنان را بهخطر انداخته است. به اساس اطلاعات منابع صحی در استان کنر، بسیاری از زنان زخمی، زنان باردار و زنانی که دچار شوک شده و زایمان پیش از وقت داشته اند، به دلیل نبود داکتران زن و عدم اجازه طالبان برای حضور داکتران مرد در درمان زنان، شماری از این زنان جان خود را از دست دادهاند. این محدودیتها سبب شده است که دهها زن قربانی شوند و تعداد زیادی دیگر با آسیبهای شدید جسمی و روانی مواجه گردند.
منابع محلی همچنان گفتهاند که مأموران اداره امر به معروف و نهی از منکر طالبان به مناطق زلزلهزده، بهویژه مناطقی که سازمانهای کمکرسان توزیع کمکها را آغاز کرده بودند، مراجعه کرده و مانع حضور زنان در جمع مردم برای دریافت کمک شدهاند. منابع افزودند که به دلیل تعداد زیاد افراد نیازمند، طالبان حتی نتوانستهاند حداقل یک مرکز مشخص برای توزیع مواد غذایی و سایر کمکها به زنان ایجاد کنند. به گفته منابع، بسیاری از زنان یا اعضای خانوادهشان در زلزله جان باخته یا سرپرست ندارند، اما نیروهای طالبان در هماهنگی با مأموران امر به معروف این گروه حضور زنان در چند محل توزیع کمک را محدود کردهاند و بسیاری از این زنان با دست خالی مجبور شدهاند به محل زندگی و کودکان خود بازگردند.
در همین حال، بخش زنان سازمان ملل متحد روزگذشته نیز، با نشر بیانیهای بر آسیبپذیری جدی زنان و دختران در فاجعه زمینلرزه کنر کرد. این نهاد گفته است حضور «زنان امدادگر در روند کمکرسانی حیاتی است تا بتوان بهگونه موثر به نیازهای خاص زنان و دختران» رسیدگی کرد.
سوزان فرگوسن، نماینده ویژه بخش زنان سازمان ملل در افغانستان، هشدار داده است که زنان و دختران بار دیگر بیشترین آسیب را از این فاجعه خواهند دید. او با یادآوری زمینلرزه بزرگ سال ۲۰۲۳ در هرات افزود: «در آن حادثه نزدیک به شش تن از هر ده جانباخته زن بودند و دوسوم مجروحان نیز زنان تشکیل میدادند.
یونیسف نیز اعلام کرده است که مسیرهای مواصلاتی در بسیاری از مناطق زلزلهزده قطع شده و برخی روستاها تنها از راه پیاده قابل دسترسیاند؛ امری که رساندن فوری کمکهای حیاتی به مردم آسیبدیده را با چالشهای جدی روبهرو ساخته است.
