خبرگزاری راسک: در حالی که افغانستان با چالشهای پیچیده سیاسی، اقتصادی و زیستمحیطی دستوپنجه نرم میکند، افزایش سریع جمعیت شهری هم تحولی دیگری که در حال شکلگیری است.
برنامه اسکان بشری سازمان ملل متحد هشدار داده که اگر روند کنونی ادامه یابد، تا سال ۲۰۶۰ نیمی از جمعیت افغانستان در شهرها زندگی خواهند کرد. این در حالی است که زیرساختهای کنونی این کشور، حتی برای جمعیت موجود در شهرها پاسخگو نیست.
این نهاد بینالمللی در اعلامیهای، با اشاره به یک تغییر بزرگ در الگوهای جمعیتی، اعلام کرده که در سال ۱۹۵۰ تنها یک نفر از هر ۲۰ نفر در افغانستان شهرنشین بود؛ اما این رقم در سال ۲۰۲۲ به یک نفر از هر چهار نفر رسیده و در مسیر تبدیل شدن به یک در هر دو نفر تا چهار دهه آینده است.
برنامه اسکان بشری میگوید نبود برنامهریزی شهری، ضعف در خدمات اساسی و عدم مدیریت منابع، باعث رشد قارچگونهی شهرکهای غیررسمی در اطراف شهرهای بزرگ افغانستان شده است. مناطقی که اغلب بدون دسترسی به آب پاک، برق پایدار، سیستم فاضلاب یا زیرساخت بهداشتی گسترش یافتهاند.
این سازمان هشدار داده است که بسیاری از شهرهای افغانستان هنوز برای این تغییر بزرگ آمادگی ندارند؛ «باید همین حالا دست به کار شویم تا از شهرنشینی بهعنوان یک محرک مثبت برای توسعه و تغییر بهره بگیریم.»
روند شهرنشینی در بسیاری از کشورهای جهان نشانهای از توسعه است، اما در کشورهایی با نظام ناکارآمد شهری مانند افغانستان، این تحول میتواند بحرانآفرین باشد.
اگرچه شهرنشینی میتواند موتور محرک توسعه باشد، اما در نبود برنامهریزی شهری، نظارت ساختوساز، و سرمایهگذاری در زیرساختها، این روند بهجای فرصت، به تهدیدی برای پایداری اجتماعی و زیستمحیطی افغانستان تبدیل خواهد شد.
سازمان ملل تاکید است که اکنون زمان آن است تا برنامهریزان، دولت و جامعه جهانی، نگاهی جدیتر به آینده شهری این کشور داشته باشند.
افزایش جمعیت شهری؛ فرصتی که میتواند به تهدید مبدل شود


