خبرگزاری راسک: روند کوچهای اجباری و جابهجایی ناقلین در استانهای مرکزی و شمالی افغانستان وارد مرحلهای نگرانکننده شده است. به دنبال اخراج خانوادههای بومی و اسکان پشتونتباران توسط طالبان، «شورای مقاومت ملی برای نجات افغانستان» این اقدامات را «مصداق آشکار پاکسازی قومی» و «جنایت جمعی» توصیف کرده است.
این شورا در بیانیهای هشدار داده است که آنچه امروز در شهرستانهای بهسودِ میدانوردک، پنجابِ بامیان، بخشهایی از غور و برخی مناطق دیگر جریان دارد، یک حادثه پراکنده یا منازعه محلی نیست، بلکه بخشی از «راهبرد هدفمند طالبان برای تغییر ترکیب جمعیتی، مهندسی قومی و تضعیف بافت اجتماعی» این مناطق است.
به گفته این شورا، شواهد متعدد نشان میدهد که مردم بومی بهطور سیستماتیک با تهدید، ارعاب، سلب مالکیت، محرومیت از حقوق اساسی و اخراج قهری مواجهاند. این روند با حمایت مستقیم یا تسهیل عملی طالبان و با مشارکت کوچیها انجام میشود.
طالبان این اقدامها را «فیصلههای حقوقی» میان کوچیها و ساکنان محلی معرفی میکنند، اما منتقدان باور دارند که شعار «تطبیق شریعت» و «اجرای عدالت» صرفاً ابزاری برای تحقق هدف اصلی این گروه است؛ یعنی پشتونیزهکردن قدرت و برهمزدن بافت قومی شمال و مرکز افغانستان.
در تازهترین نمونه، طالبان پس از فیصلهای به نفع کوچیها، ۲۵ خانواده هزاره را از روستای «رشک» شهرستان پنجاب بامیان اخراج و خانههایشان را قفل کردند تا به کوچیها سپرده شود. پیشتر، طالبان در ولایت غور نیز دستور کوچ اجباری ۶۰۰ خانواده را صادر کرده بودند.
شورای مقاومت ملی تأکید کرده است: «طالبان که فاقد مشروعیت سیاسی و مردمیاند، با استفاده از قدرت نظامی، پروژهی حذف فرهنگی و جغرافیایی جوامع بومی را پیش میبرند. این روند نهتنها تبعیض ساختاری است، بلکه تهدیدی جدی برای هویتهای تاریخی افغانستان به شمار میرود.»
این شورا از سازمان ملل و نهادهای حقوقبشری بینالمللی خواسته است که با اعزام هیأتهای حقیقتیاب، مستندسازی دقیق این جنایات و اعمال فشار سیاسی و حقوقی بر طالبان، از ادامه این روند جلوگیری کنند.
همزمان، منابع محلی در استانهای تخار و بدخشان تأیید کردهاند که طالبان صدها خانواده پشتون را از جنوب کشور، تحت عنوان «مهاجران اخراجشده از کشورهای همسایه»، در مناطق عمدتاً تاجیکنشین این استانها جابهجا کردهاند. به گفته منابع مردمی، در نشست موسوم به «کهندژ» طالبان تصمیم گرفتهاند هزاران خانوادهی پشتون را به بدخشان منتقل کنند؛ اقدامی که اکنون وارد مرحله اجرایی شده است. در تازهترین مورد، حدود ۳۰ هزار تن از ناقلین پشتون در شهرستان خواهان بدخشان، در نقطهای استراتژیک هممرز با تاجیکستان، جابهجا شدهاند.
ناظران معتقدند که کوچهای اجباری و جابهجا کردنهای برنامهریزی شده در ولایتهای که ساکنان آنها غیر پشتون هستند، نهتنها یک بحران انسانی است، بلکه بخشی از سیاست درازمدت طالبان برای تحمیل یک نظم قومی انحصارطلبانه است؛ سیاستی که پیامدهای آن میتواند ثبات اجتماعی و آیندهی همزیستی قومی در افغانستان را بهشدت تهدید کند.
«محمد» بار دیگر در صدر محبوبترین نامهای پسرانه در بریتانیا قرار گرفت
دو رویداد ترافیکی دربدخشان، هشت کشته و زخمی برجای گذاشت
شورای اتلانتیک: به رسمیت شناسی طالبان از سویی کشورهای خلیج بعید است
مهاجران بازگشته: در وطن کار و نان نیست، مجبوریم دوباره مهاجرت میکنیم
جبهه آزادی مسوولیت کشتن سه مأمور امر به معروف طالبان در کابل را پذیرفت
