خبرگزاری راسک: شماری از زنان و دختران در کابل میگویند محدودیتهای تازهای که بر رفتوآمد آنها از سویی طالبان اعمال شده، دسترسیشان به وسایط نقلیه عمومی را به مشکل بسیار جدی بدل کرده است.
به گفته این زنان، مأموران وزارت امر به معروف و نهی از منکر همراه با نیروهای پولیس طالبان، آزادی رفتوآمد مستقلانه زنان را به شدت محدود ساختهاند. زنان پایتخت نشین تاکید میکنند که در نتیجه محدویتهای تازه طالبان بر آزادیها و رفت آمد آنها در سطح شهر بسیاری رانندگان تنها در شرایط خاص حاضر به سوار کردن زنان میشوند. آنها توضیح میدهند که اغلب ناچارند ساعتها کنار جاده منتظر بمانند تا وسیلهای پیدا شود که اجازه سوار شدن بدهد.
زنان پایتخت نشین میافزایند که در موترهای نوع ت«ونس و فلانکوچ» تنها صندلی عقب برای آنها اختصاص یافته و استفاده از تکسی نیز مشروط به حضور محرم است. برخی نیز گفتهاند که اگر بدون محرم سفر کنند، رانندگان از آنها میخواهند کرایه صندلیهای خالی را هم بپردازند؛ موضوعی که فشار اقتصادی تازهای بر زندگیشان تحمیل کرده است؛ آنهم در شرایط که طالبان اجازه کار و فعالیت در بیرون از خانه را کاملا از آنها گرفته اند.
یکی از زنان ساکن کابل روایت کرده است که هنگام سفر به شهرستان دهسبز کابل، رانندهای که او را بدون محرم سوار کرده بود، از سوی نیروهای طالبان متوقف و مورد بازخواست قرار گرفت.
این در حالی است که مقامهای طالبان در رسانهها بارها ادعا کردهاند زنان برای گشتوگذار یا سفر در داخل شهر نیازی به محرم ندارند. با وجود این، بسیاری زنان میگویند، مأموران امر به معروف حتی به آنها اجازه نمیدهند از سرکوچه خانههایشان دور شوند و بارها مانع رفتوآمد آزادانه آنها در داخل شهر شدهاند.
در مقرراتی که وزارت عدلیه طالبان در جریده رسمی منتشر کرده است، رانندگان موظف شدهاند از انتقال زنان «بدون محرم یا بدون حجاب» خودداری کنند. این دستورالعمل برای تمامی رانندگان تاکسی و وسایط شهری در کلانشهرهای افغانستان توزیع شده و رانندگان ملزم به رعایت آن هستند. اقدامی که موجی از واکنشهای داخلی و بینالمللی را در پی داشته است.
از زمان بازگشت طالبان به قدرت در اوت ۲۰۲۱، محدودیتهای گسترده علیه زنان اعمال شده است؛ از جمله محرومیت دختران از آموزش بالاتر از صنف ششم، ممنوعیت کار در بسیاری نهادهای دولتی و غیردولتی، و جلوگیری از ورود آنها به مراکز تفریحی و ورزشی. با این حال، مقامهای طالبان همچنان تأکید دارند که حقوق زنان در چارچوب شریعت اسلامی در افغانستان تأمین است و بحث آموزش و تحصیل دختران یک موضوع داخلی است و جامعه جهانی حق مداخله در این مورد را ندارد.
